Home

Sunday, November 7, 2010

သင္႔ မ်က္လံုးကုိသနားလ်ွင္


ယေန. 

အုိင္တီေခတ္ၾကီးမွာ လူၾကီးေရာ လူငယ္ပါ ကြန္ၿပဴတာ ၿဖင့္ ေနစဥ္ ရက္ဆက္
အလုပ္လုပ္ကုိင္ ေနက်ရၿခင္းေၾကာင့္ မ်က္စိ ခြ်တ္ယြင္း၊ အားနည္းၿခင္းတုိ႕ၿဖစ္ေပၚလာတာ ထူးဆန္းတဲ့ အရာေတာ့မဟုတ္ပါဘူး။ ဒီလုိ မခြ်တ္ယြင္း၊ အားမနည္းေအာင္ ကြ်န္ေတာ္ တုိ.ဘယ္လုိကာကြယ္က်မလဲ။ ေအာက္ပါ နည္းလမ္းေလး ေတြကုိ လုိက္နာေပးလုိက္ပါ။

ေနရာ မွန္ပါေစ
သင့္ရဲ. ကြန္ပ်ဴတာ၊ keyboard၊ mouse တုိ. ကုိ ေနရာ မွန္ထားတက္ဖုိ.အေရးၾကီးပါတယ္။  

သင္.ရဲ. ကြန္ပ်ဴတာ screen ဟာ သင့္မ်က္လံုးကေန
သင့္ရဲ. လက္တဆန္.စာ အကြာ နဲ. မ်က္လံုးရဲ. ၂၀ ဒီဂရီေအာက္ နိမ့္ ေနရပါမယ္။

အလင္းေရာင္
သင့္ အခန္းတြင္း အလင္းေရာင္ပ်ံ.နွံ.ေနပါေစ။ ဒါမွ ကြန္ပ်ဴတာ screen မွလာေသာ Reflection ေတြကုိ ေလွ်ာ့ခ်နုိင္မွာၿဖစ္ပါေစ။  ကြန္ပ်ဴတာ screen အား သင့္မ်က္စိနွင့္ သင့္ေတာ္ရာ အလင္း၊အေမွာင္ setting လုပ္ထားပါ။

မ်က္မွန္
Anti-reflective Lenses ပါေသာ မ်က္မွန္ ကုိ တပ္ ေပးၿခင္းၿဖင့္ ေတာက္ပေသာ
အရာမွမွလာေသာ reflection ေတြကုိ ကာကြယ္နုိင္ပါတယ္။ သင့္ရဲ.မ်က္စိဆရာ၀န္က သင့္
အားကြန္ပ်ဴတာ နွင့္ ထိေတြ.ေနသူမွန္းသိရင္ ထုိ Anti-reflective Lenses
ထည့္ထားတဲ့မ်က္မွန္ကုိ ညြန္းပါလိမ့္မယ္။

မိနစ္ ၂၀၊ ေပ ၂၀၊ အခါ ၂၀
ကြန္ပ်ဴတာ ႏွင့္ အလုပ္လုပ္သူမ်ား မိနစ္ ၂၀ ေလာက္ ၾကာတုိင္း ေခါင္းကုိ ခဏ
ေဘးကုိလွည့္ၿပီး ေပ၂၀ ေလာက္ေ၀းတဲ. အရာတခုခုကုိ ၾကည့္ၾကည့္ေပးပါ။
ဒါနည္းလမ္း ဟာ
သင့္ရဲ. ပင္ပန္းေနတဲ့ မ်က္လံုးအား သက္သာရာ ရေစပါတယ္။ ေနာက္ၿပီး အခါ ၂၀
ေလာက္
မ်က္စိ အား ပိတ္လုိက္ဖြင့္ လုိက္လုပ္ၿခင္းၿဖင့္ မ်က္လံုး စိုစြတ္ၿခင္းကုိ
ရယူပါ။ ၿပီးရင္ ခဏ ထုိင္ခံုမွ ထၿပီး ေၿခလွမ္း ၂၀
ေလာက္လမ္းေလွ်ာက္ၿခင္းၿဖင့္
ေသြးလွည္ပတ္ ေစပါတယ္။

မ်က္စဥ္း ခတ္ေပးပါ
လူတေယာက္ဟာ ၁ မိနစ္အတြင္း ပံုမွန္ ၁၂ ခါ မ်က္ေတာင္ခတ္ က်ပါတယ္။ ဒါေပမယ့္
ကြန္ပ်ဴတာနဲ. အလုပ္လုပ္ေနရရင္ ၅ ခါ ေလာက္သာ မ်က္ေတာင္ခတ္ တာကုိ
သင္သတိထားမိပါသလား။ အက်ိဳးဆက္အေနၿဖင့္ မ်က္္စိအား ေၿခာက္ကပ္ေနေစပါတယ္။
ထုိသုိ.
ေၿခာက္ကပ္ မေနေအာင္ မ်က္စဥ္း ခတ္ေပးနုိင္ပါတယ္။

လက္ဖ၀ါးအုပ္ၿခင္း
ထုိင္ခံုေပၚတြင္ မတ္မတ္ထုိင္ၿပီး သင္.၇ဲ.လက္ဖ၀ါး နွစ္ခုအား ေႏြးလာသည္အထိ
ပြတ္ေပးပါ။ ထုိေႏြးေနေသာ လက္ဖ၀ါးနဲ. သင့္မ်က္စိနွစ္ဖက္ကုိ
၁မိနစ္ေလာက္ဖံုးအုပ္ေပးလုိက္ပါ။ သင့္မ်က္စိေညာင္းကုိက္၊ ပင္ပန္းလာတိုင္း
၂ၾကိမ္၊ ၃ၾကိမ္ေလာက္လုပ္ေပးပါ။ ထို လက္ဖ၀ါးမွ လာေသာ ေႏြးေထြးမူသည္
သင့္ရဲ.
ပင္ပန္းေနေသာ မ်က္စိအား သက္သာေစပါတယ္။

မ်က္နွာသစ္ၿခင္း
အားတဲ့အခ်ိန္မွာ မ်က္စိမွိတ္ၿပီး ေရေအးၿဖင္. မ်က္နွာသစ္ေပးပါ။ အင္မတန္
လန္းဆန္း
ၿခင္းကုိ ခံစားရပါလိမ့္မယ္။

လက္ဖက္္ေၿခာက္ အထုပ္
ေသာက္ၿပီး သား လက္ဖက္ေၿခာက္ အထုပ္ ကေလး မ်ားကုိ လြင့္မပစ္ပဲ
ေရခဲေသတၱာထဲထည္.ထားၿပီး အားတဲ့အခ်ိန္က်ရင္ ထုိ လက္ဖတ္ေၿခာက္အထုပ္
၂ထုပ္အား
သင့္မ်က္စိ တဖတ္စီိတြင္ တင္ၿပီး အနားယူပါ။ မ်က္စိအားေအးၿမ ေစပါသည္။

အစားအေသာက္
ဗီတာမင္ ေအ၊စီ၊အီး ပါေသာ အစားအစာမ်ား ပုိစားပါ။ သံပရာရည္၊
အသီးအရြက္၊ခရမ္းခ်ဥ္သီး၊ ဥ နွင့္ နုိ.ထြက္ပစၥည္းမ်ား လဲ ပုိစားေပးပါ။

မ်က္စိေရာဂါ ကင္းေ၀ၾကပါေစ။

( ကိုးကားခ်က္ )

မနက္ျဖန္

သိပၸံပညာရွင္တုိ႔ စမ္းသပ္မရနိဳင္သည့္ အရာ



တစ္ခါက ...

ေစ်းရွိတဲ့ ရြာႀကီးတစ္ရြာမွာ ေစ်းဖိတ္ေန႔ ညေနပိုင္းေရာက္တဲ့အခါမွာ ေနာက္ေန႔ေရာင္းခ်ဖို႔အတြက္ အမဲသက္ေလ့ရွိပါတယ္ ။
အဲဒီအခါမွာ ေနာက္ေန႔ႏြားသတ္ဖို႔ ၀ယ္လာေတာ့ နြားမႀကီးတစ္ေကာင္ျဖစ္ေနတယ္ ။ အဲဒီႏြားမႀကီး၀ယ္လိုက္ေတာ့ ႏုိ႔မပ်က္ေသးတဲ့ ႏြားငယ္ေလးတစ္ေကာင္ပါလာတယ္။ 
ႏြားမႀကီးကို ႏြားသတ္ကုန္းေပၚေခၚလာေတာ့ ႏြားငယ္ သားေလးလည္း ဘာမသိညာမသိနဲ႔ လိုက္ပါလာေတာ့တာေပ့ါ။ 
ႏြားသက္ကုန္းနဲ႔ မနီးမေ၀းမွာေတာ့ အရင္ကသက္ထားတဲ့ ႏြားေတြရဲ႕အရိုးအနံ႕ရေတာ့ ႏြားမႀကီးလည္း မိမိကုိ သတ္ေတာ့မယ္ဆိုတာသိေတာ့ ေမာင္းလို႔မရေတာ့ဘူးတဲ့။

လူေတြကလည္း ေနမ၀င္ခင္ ကိစၥၿပီးေအာင္လုပ္ရမွာဆိုေတာ့ ႏြားမႀကီးကို ေနာက္ကေနေမာင္းလို႔မရေတာ့တဲ့ အဆုံး ႏွာႀကိဳးကို လွန္ၿပီး ေရွ႕ကေနတအားဆြဲေတာ့တယ္။ ႏြားမႀကီးလည္း ေၾကာက္အားလန္႔အားနဲ႔ ယက္ကန္ ယက္ကန္နဲ႕ ရုံးေနတာေပ့ါ။ အဲဒီအခ်ိန္မွာ ႏြားသားေလးက ဘာမွမသိရွာဘူးေလ။ ေတာထဲမွာ ျမတ္စားရင္း ေဆာ့ကစားေနေလရဲ႕။ ေနာက္ေတာ့ပါလာတဲ့လူေတြအားလုံးက ႏြားမႀကီးႏွားဖ်ားႀကိဳးကို တအားဆြဲၾကေတာ့ ႏြားမႀကီးရဲ႕ ႏွာဖ်ား အသား ေတြျပတ္သြားေတာ့တယ္။ ေသြးတစက္စက္နဲ႔ နြားမႀကီးလည္း ေၾကာက္အား လန္႔အားေျပးေတာ့တာေပ့ါ။

လယ္ကြက္ႏွစ္ကြက္ သုံးကြက္ေလာက္ လြန္တဲ့အခါမွာ က်န္တဲ့ႏြားသားငယ္ေလးက အေမကိုမေတြ႔ေတာ့ အသံေပး ေအာ္လိုက္ေတာ့ ႏြားမႀကီးလည္း ဆက္မေျပးေတာ့ဘူး ႏြားသားေလးကိုရပ္ေစာင့္ ေနတယ္။ ႏြားသားေလးနဲ႔အတူ ႏြားသက္သမားေတြက ပါလာေတာ့ ႏြားမႀကီးလည္း ေနာက္လယ္ကြက္ သုံးကြက္ေလာက ္ဆက္ေျပးျပန္ေ၇ာ ။ အေမနဲ႔အေတာ္ေ၀းသြားေတာ့ ႏြားသားေလးလည္းဆက္ေအာ္ျပန္ေတာ့ ႏြားမႀကီးလည္းတစ္ဖန္ ရပ္ေစာင့္ေနျပန္တယ္။

အဲဒါကို ႏြားသက္သမားေတြက ႏြားမႀကီးကိုလုိက္ေန႔လို႔ေတာ့ ဒို႔ေတာေန၀င္သြားေတာ့မယ္။ ဖမ္းဖို႔ေတာ့မလြယ္ ေတာ့ဘူး။ သူ႔သားေလးကိုဖမ္းရင္ေတာ့ သူျပန္လာမွာပဲဆိုတဲ့ အႀကံကိုရရွိသြားေတာ့တာေပ့ါ။ အဲဒါနဲ႔ ႏြားသား ေလးကို၀ုိုင္းဖမ္းၾကေတာ့တယ္။ ႏြားသက္ကုန္းမွာ ႏြားသားေလးကိုႀကိဳးနဲ႔ခ်ီထားၿပီး ေအာ္ေအာင္ ၀ိုင္းရိုက္ ၾကတယ္။ သားေလးရဲ႕ မခ်ိမဆံ့ေအာ္သံကိုၾကားရေတာ့ ႏြားမႀကီးလည္းဆက္မေျပးႏိုင္ေတာ့ဘူး။ သူ႕မွာရွိတဲ့ ဒဏ္ရာကိုေရာ အသက္ခံရမယ္ဆိုတဲ့အသိကိုပါ ေမ့ၿပီး သားေလးရွိရာကို ျပန္လွည္႔လာေတာ့တာေပ့ါ။

ႏြားသက္ သမားေတြကလည္း လက္နက္ကိုယ္စီနဲ႔ ကိုင္ေစာင့္ေနၾကတာေပ့ါ။ ႏြားမႀကီးကလည္း သားေလးရွိရာကို တေျဖး ေျဖးလွမ္းေလွ်ာက္လာတယ္ ။ သားေလးရဲ႕ကုိယ္မွာရွိတဲ့ေသြးထြက္ေနတဲ့ ဒဏ္ရာေတြကိုလွ်ာနဲ႔ လွ်က္ေပးေန ေတာ့တယ္။ အဲဒီအခ်ိန္မွာေနာက္မွာရွိတဲ့ ႏြားသက္သမားေတြက သူတို႔လုပ္ရမယ့္လုပ္ငန္းကို ဆက္လုပ္ကိုင္ၾက ေတာ့တယ္။
ဒါကို ျမင့္မိုရ္ဦးရဲ႕ေနာက္ဆုံးေရစင္ပဲဆိုတာ ႏြားသားေလးကသိခ်င္မွ သိမယ္ေပ့ါေနာ္။ ျမင္းမိုရ္ဦးက ေတာ့ ကြယ္ေပ်ာက္သြားၿပီ။

ဇာတ္လမ္းေလးကေတာ့ အဲဒါပါပဲ
 

ဘုရားရွင္ေမတၱာသုတ္ေတာ္မွာ ေဟာၾကားေတာ္မူတဲ့ 
မာတာယထာ နိယံပုတ၊ၱ မာယုသာ ဧကပုတၱ မႏုရေကၡ ။
လူမိခင္မ်ားသာမကဘူး တိရစၧာန္မိခင္မ်ားလည္း ရင္ေသြးကို အသက္နဲ႔လဲၿပီး ကာကြယ္ၾကတယ္ ။
အဲဒါေၾကာင့္ အႏႈိင္းမဲ့ေမတၱာကို ဘယ္သိပၸံဆရာကမွ မတိုင္းတာႏိုင္ပါဘူး။
မိဘေက်းဇူး ဆပ္ႏိုင္ပါေစ။
 

( မွတ္ခ်က္- Mail မွတဆင့္ရျဖင့္ ျပန္လည္ မွ်ေ၀ပါသည္ ) 

( ကိုးကားခ်က္ )
မနက္ျဖန္

ေက်ာ္သူ၏ ရွင္းတမ္း (သုိ႔မဟုတ္) သူရဲေကာင္းတဦး၏ စိတ္ေနသေဘာထား

ရွက္ဖို႔ေကာင္းလွသည္ . . . ။

ကြ်န္ေတာ္တို႔ ျမန္မာလူမ်ိဳးေတြ . . . အယူသီးပံု၊ အစြဲၾကီးပံုမ်ား တလြဲဆံပင္ေကာင္းမႈမ်ားပင္ ျဖစ္ေတာ့ သည္။ ဘာသာျခားမ်ား၊ တိုင္းတစ္ပါးမွ ႏိုင္ငံျခားသားမ်ားသိလွ်င္ အေတာ့္ကို ရယ္စရာၾကီးျဖစ္ေနမည္။

ျမန္မာလူမ်ိဳးမ်ား ကမာၻတြင္ ဟာသလူမ်ိဳးျဖစ္ကုန္မည္ကို စိုးရြ႔ံမိသည္။ ၂၀၀၁ ခုႏွစ္၊ ဇန္နဝါရီလ (၁) ရက္ေန႔မွစ၍ အယူသီးမႈ၊ အစြဲအလန္းၾကီးမႈမ်ားကို ကြ်န္ေတာ္တို႔ တိုက္ဖ်က္လာသည္မွာ ယခုအခ်ိန္ထိပင္။ သို႔ေသာ္ ကြ်န္ေတာ္တို႔ႏွင့္ ယခုတိုင္ အခ်ိဳ႔ေသာသူတို႔သည္ ျပဒါးတစ္လမ္း . . . သံတစ္လမ္း၊

ဆန္႔က်င္ဘက္အေနအထာပင္ ျဖစ္ေနေသးသည္။ သူတို႔ထံမွ တီးတိုးေျပာသံမ်ား၊ အၾကံဥာဏ္ ေပးသံမ်ား၊ ဆရာၾကီးလုပ္သံမ်ား၊ အတင္းအဖ်င္းေျပာသံမ်ား၊ ရႈတ္ခ်သံမ်ား၊ မေခ်မငံေျပာသံမ်ား စသည့္ လူမႈေရး တိုက္ခိုက္သံ၊ အယူသီးမႈစကားလံုးမ်ား ယေန႔တိုင္ မၾကာမၾကာ ၾကားေနရဆဲပင္ ျဖစ္သည္။

ေရွးလူၾကီးမ်ား စကားမပယ္ဖ်က္ေကာင္းဘူးတဲ့ . . . ဒါက သူတို႔ေနာက္ဆံုး အႏိုင္ယူတဲ့ စကားလံုး။ ဒီေတာ့ . . . ကြ်န္ေတာ္ ရွင္းျပီ၊ ရွင္းရျပီ . . . ရွင္းျပီဆိုေသာ္ျငားလည္း ကြ်န္ေတာ္ ေရးခဲ့ဘူးေသာ ‘ခုတ္မယ္၊ ထစ္မယ္၊ ပါးပါးလွီးမယ္’ ဟူေသာစာစုမွ ကြ်န္ေတာ္တို႔၏ လူမႈေရးလမ္းျပ ၾကယ္ျဖစ္ေသာ ဆရာေတာ္ၾကီးဘဒၵႏ ၱ ဦးတိကၡ၏ ေဟာၾကားခ်က္စကားမ်ားမွ စရေတာ့မည္။

အမ်ိဳး၊ ဘာသာ၊ သာသနာအတြက္ ျမတ္စြာဘုရားရွင္သည္ ေကာင္းတာလုပ္လွ်င္ ေကာင္းက်ိဳးေပးမည္။ မေကာင္းတာလုပ္လွ်င္ မေကာင္းမႈမ်ားရမည္ ဟူ၍ ေဟာၾကားခဲ့သည္ မဟုတ္ပါလား . . . ။ ဗုဒၶဘာသာ ျမန္မာ လူမိ်ဳးမ်ားသည္ ရတနာသံုးပါးကို ၾကည္ညိဳေလးစားဦးခိုက္ၾကေသာ္လည္း ကံႏွင့္ပတ္သတ္၍ ယံုၾကည္မႈအားနည္းမႈမ်ားကို ေတြ႔ရသည္။

လူအမ်ားစုသည္ နာေရးကိစၥမ်ားကို အယူသီးၾကသည္။ နာေရးေၾကာင့္ စီးပြားပ်က္တယ္၊ လူေသတတ္တယ္၊ ထိခိုက္နစ္နာမယ္၊ ပ်က္စီးဆံုးရႈံးတတ္၊ နိမိတ္မေကာင္းမႈေတြ ျဖစ္တတ္တယ္ဟူ၍ ေရွးဘိုးေဘးဘီဘင္ လက္ထက္ကတည္းက အယူသီးမႈမ်ား၊ အရိုးစြဲမႈမ်ား၊ အမွားစြဲမႈမ်ား ရွင္သန္လာခဲ့ၾကသည္။

လူေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားသည္ အဆင္း၊ အနံ႔၊ အသံ၊ အရသာ၊ အထိအေတြ႔ဟူေသာ အာရုံငါးပါးထဲတြင္ နစ္မြန္းေနၾကသည္။ မိမိကိုယ္မိမိတို႔ သုဘ (သို႔မဟုတ္) မဂၤလာဟု သတ္မွတ္ေနၾကသည္။

အမွန္မွာ . . . ရွင္သူ၊ ေသသူတို႔အားလံုးသည္ အသုဘမ်းာ (သို႔မဟုတ္) အမဂၤလာမ်ားပင္ ျဖစ္ေတာ့သည္။

အဘယ့္ေၾကာင့္ဆိုေသာ္ . . . ေရမခ်ိဳးဘဲႏွင့္ ဆယ္ရက္ခန္႔ေနၾကည့္လွ်င္ မိမိခႏၶာမွ အပုပ္နံ႔မ်ားထြက္ လာမည္။ ဒြါဒေျခာက္ပါးမွ အနံ႔အသက္မိ်ဳးစံုထြက္ေနေတာ့မည္။ ရုပ္တရား၊ နာမ္တရားအားလံုးသည္ အသုဘခ်ည္းပင္ ျဖစ္သည္။ မည္သည့္အရာမွ တည္ျမဲမႈကို မေဆာင္ႏိုင္ေခ်။

ျမတ္စြာဘုရားသည္ လူမသာကို အိမ္ထဲသို႔၊ ရပ္ကြက္ထဲသို႔သြင္းလွ်င္ ‘ခိုက္သည္’ ဟူ၍ မေဟာၾကားခဲ့ပါ။

စဥ္းစားေစခ်င္သည္ . . . ရပ္ကြက္၊ အိမ္ျပင္ပတြင္ ဆံုးသြားပါက (ရပ္ကြက္) အိမ္ထဲသို႔ အသြင္းမခံၾက၊ သြင္းလွ်င္ ရြာနာတယ္၊ အရပ္နာတယ္၊ အိမ္သူအိမ္သားေတြ ခိုက္တယ္ဟူ၍ မည္သည့္က်မ္းဂန္တြင္မွ မပါရွိပါ။ သို႔ေသာ္ အားလံုးနီးပါး အယူသီးမႈမ်ားက လႊမ္းျခံဳေနမႈကို ခံေနရသည္။

ဒါဆို . . . ကြ်န္ေတာ္ေမးေတာ့မည္။

လူမသာၾကေတာ့ ရပ္ကြက္ထဲ၊ အိမ္ထဲမသြင္းေကာင္းဘူးတဲ့ . . .။ အဲဒါဆိုလွ်င္ တိရစာၦန္မသာမ်ားၾကေတာ့ ဘာျဖစ္လို႔ အိမ္ထဲသြင္းၾကသနည္း။ သက္ရွိေလာကၾကီးထဲတြင္ လူသာလွ်င္၊ အျမတ္ဆံုး ျဖစ္သည္လို႔ ေျပာၾကျပီး မည္သည့္အတြက္ . . . နံနက္ဖက္ေစ်းကျပန္လာလွ်င္ သူ႔ထက္ငါ အလုအယက္ ငါကေတာ့ ၾကက္သားစားႏိုင္တယ္ . . . ငါကေတာ့ ဝက္သားစသျဖင့္ အျပိဳင္အဆိုင္ေစ်းဝယ္လာျပီး ဂုဏ္ယူဝင့္ၾကြားစြာ ေနအိမ္ထဲသို႔ တိရစာၦန္ မသာမ်ားကိုထည့္ျပီး . . . ခုတ္ထစ္ေဆးေၾကာ၊ ေၾကာ္ေလွာ္၊ ခ်က္ျပဳတ္ျပီး မိမိတို႔ရဲ႔ပါးစပ္ထဲသို႔ တိရစာၦန္မသာမ်ားကို ဘာေၾကာင့္ထည့္ၾကသနည္း . . . ။ အရိုးမ်ားကို ႏူးေနေအာင္ ခ်က္ျပဳတ္၍ ဝါးၾကသည္မဟုတ္ပါလား။

ဒါေၾကာင့္ . . . လူ႔ဝမ္းဗိုက္သည္ တိရစာၦန္တို႔၏ သခ်ိၤဳင္း
လူ႔ပါးစပ္သည္ တိရစာၦန္တို႔၏ မီးသျဂိၤဳလ္စက္ပင္ ျဖစ္ေတာ့သည္။

တိရစာၦန္မသာက်ေတာ့ မိမိတို႔ဝမ္းဗိုက္ထဲသို႔ထည့္ျပီး လူမသာက်ေတာ့ အိမ္ထဲ (ရပ္ကြက္) ထဲသို႔အသြင္းမခံမႈ တို႔သည္ အဆိုးဝါးဆံုးေသာ အယူသီးမႈ၊ မိစာၦဒိ႒ိအယူဝါဒမွ ဆင္းသက္လာမႈပင္ ျဖစ္ေတာ့သည္။

တစ္ဖန္ လူေသသြားလွ်င္ အိမ္ေနာက္ေဖးသယ္သြား၊ တံစက္ျမိတ္ေရ လက္ျပန္ေရႏွင့္ ေရခ်ိဳးေပး၊ အဝတ္အစားဝတ္၊ သနပ္ခါးလိမ္း၊ ဆံပင္ထံုးေပး၊ ႏႈတ္ခမ္းနီဆိုးေပး၊ ပန္းပန္ေပးႏွင့္ ေသသြားမွ ၾကင္နာျပ၊ ဂရုစိုက္ျပေနေတာ့သည္။ အေလာင္းလွေအာင္လုပ္တာတဲ့။ ျပံဳးျပံဳးေလးေသမွ အေလာင္းလွတာတဲ့။ ေနာက္မွ ေခါင္းကဆံပင္ကိုျဖတ္၊ ေျခေထာက္ႏွစ္ေခ်ာင္းကိုတုပ္ေတာ့သည္။ အိမ္မွာ ႏွစ္ညေတာင္ ထားရဦးမွာျဖစ္တဲ့ အတြက္တဲ့ဗ်ာ . . . ။ ေသတာေတာင္ အခ်ဳပ္အေႏွာင္ခံရတဲ့ဘဝ . . . ။

ထို႔ေနာက္ ေသသူႏွင့္ ပါးစပ္ထဲ မတ္ေစ့ (ယခုေခတ္တြင္ေတာ့ မရႏိုင္ေတာ့) ထည့္သည့္ ‘ကူးတို႔ခ’ ဟုဆိုၾကျပန္သည္။ အသက္မရွိေသာ ခႏၶာႏွင့္ ဘယ္ကားကို တစ္မတ္ေပးစီး၍ ဘယ္ကိုသြားမည္နည္း . . . ။

တစ္ခ်ိဳ႔က ပါးစပ္ထဲ ထည့္ထားသည့္ မတ္ေစ့ကို အတင္းႏိႈက္ျပန္သည္၊ Lucky ေကာင္းတယ္တဲ့၊ ေငြပြားတယ္တဲ့ေလ။

အေလာင္းးကို အိမ္ကထုတ္ေတာ့ . . . ေျခကမထုတ္ရဘူး၊ ေခါင္းကမထုတ္ရဘူး၊ တံခါးေဘာင္နဲ႔ မထိရဘူး၊ အိမ္နံရံကို မထိရဘူး၊ ေလွကားက မဆင္းရဘူး စသျဖင့္ ‘ဘူး’ မ်ားပဲ့တင္ထပ္ေနေတာ့သည္။ ေနာက္ထပ္ ေၾကးစည္ထု၊ ကနားဖ်င္းဖ်က္ျခင္း လုပ္ေတာ့သည္။ ေနာက္နိဗၺာန္ယာဥ္ေပၚသို႔ အေလာင္းတင္ေသာ္ ေရအိုး ကို ခြဲေတာ့သည္။ မင္းနဲ႔ငါတို႔ အိုးစားကြဲျပီ၊ အိမ္ျပန္မလာနဲ႔ ဟုဆိုသည္။ ေနာက္ငိုၾက၊ ယိုၾက၊ မသြားရဘူး၊ ေခၚမသြားရဘူး၊ ပစ္သြားျပီလား စသျဖင့္ အယူစြဲ၊ အယူသီးမႈမ်ား လႊမ္းျခံဳေနၾကသည္။ သုႆန္ေရာက္ေသာ္ အေခါင္းထဲမွ ပန္းတစ္ပြင့္ကိုယူ၍ ယူသည့္လူက စကားမည္သူ႔ကိုမွ်မေျပာေတာ့ေခ်။ ေသသူရဲ႔လိပ္ျပာကို ျပန္ေခၚတာတဲ့။ အိုးစားကြဲလိုက္ၾက၊ ျပန္ေခၚလိုက္ၾက၊ ေျခေထာက္ကို တုပ္ေႏွာင္လိုက္ၾက၊ ငိုလိုက္ ၾကနဲ႔ ေသသူကို မီးသျဂိၤဳလ္စက္ထဲသုိ႔ ထည့္မည့္အစား ထိုသူမ်ားကို စိတ္ေရာဂါ အထူးကုေဆးရုံသို႔ပင္ ပို႔ရမလိုျဖစ္ေတာ့သည္။

ေသဆံုးသူ၏ လံုခ်ည္၊ အကီ်ၤ၊ ျခင္ေထာင္၊ ေမြ႔ယာမ်ားကို ခိုက္မွာစိုး၍ ခန္းစီးစမ်ားခ်ဳပ္၍ ဘုန္းၾကီးေက်ာင္း ကုိပို႔ၾကသည္။ ကုသိုလ္ရေအာင္ ဘုန္းၾကီးေက်ာ္းတြင္ ခ်ိတ္ခိုင္းဆြဲခိုင္းေတာ့သည္။ ဒါဆို ဘုန္းၾကီးေတြ က်ေတာ့ ခိုက္ေစတဲ့လား . . . ? ေသဆံုးသြားသူ၏ လက္ဝတ္လက္စား၊ ဆြဲၾကိဳး၊ လက္စြပ္မ်ားၾကေတာ့ ခိုက္မွာစိုး၍ ဘုန္းၾကီးေက်ာင္းကို မလွဴၾကေတာ့ဘူးလား၊ ဘယ္ေရာက္ကုန္ပါလိမ့္ . . . ?

နာေရးယာဥ္ (နိဗၺာန္ယာဥ္) ကိုလည္း ရပ္ကြက္ထဲဝင္လွ်င္ ဟိုဖက္ကဝင္၊ ဒီဖက္ကမဝင္ရဘူးစသျဖင့္ တားျမစ္သူေတြ၊ မိမိအိမ္ေရွ႔တြင္ ေမာ္ေတာ္ယာဥ္ေခါင္းလာလွည့္တာကို မလိုခ်င္၊ နိဗၺာန္ယာဥ္ေမာင္းသည့္ ယာဥ္ေမာင္းမ်ားလည္း ယခင္ကမၾကာခဏ လက္သီးႏွင့္အထိုးခံရမႈမ်ားရွိခဲ့သည္။ လမ္းထိပ္တြင္ ကန္ေတာ့ပြဲထိုးေပးခဲ့ရသည္လည္း ရွိသည္။ ဒီလမ္းက နိဗၺာန္ယာဥ္မဝင္ရ၊ မသြားရတဲ့လမ္း စသျဖင့္ တားျမစ္နယ္ေျမမ်ားလည္း ရွိခဲ့သည္။ ရွိေနဆဲပင္ . . . ။ ေကာင္းျပီ။ ဒါဆိုရင္ အဲဒီ့လမ္းကလူေတြက မေသေတာ့မဲ့သူေတြမ်ားလား . . . ? ။ေသခဲ့သည္ရွိေသာ္ မိမိအိမ္မွ လမ္းထိပ္သို႔ မိမိတို႔ ကိုယ္တိုင္သယ္ပိုျပီး ‘မ’ခ်မည္တဲ့လား . . . ? ။ ေနာက္ . . . ႏိုင္ငံရပ္ျခားတြင္ ေသဆံုး၍ေသဆံုးသူ၏ ခႏၶာကိုယ္အား ျမန္မာျပည္တြင္ သျဂိၤဳလ္ခ်င္၍ ျပန္သယ္လာေသာ အေလာင္းမ်ားသည္ ေလယာဥ္ျဖင့္ သယ္ေဆာင္လာရျခင္းျဖစ္သည္။ ထို႔ေၾကာင့္ လမ္းထဲမဝင္ရဘူး၊ ဟိုဘက္က မထြက္ရဘူး၊ ဒီဘက္က မဝင္ရဘူး၊ အိမ္ေရွ႔ကားမေကြ႔ရဘူး စသျဖင့္ ေျပာေနသူမ်ား စဥ္းစားၾကည့္ေစခ်င္သည္။ မိမိတို႔ ဦးေခါင္းထက္ မိမိတို႔၏ ေနအိမ္ထက္မွ ေန႔စဥ္အေလာင္းတင္ ေလယာဥ္ပ်ံမ်ား ျဖတ္သန္းေနဆဲ၊ ပ်ံသန္းေနဆဲပင္ ျဖစ္ေတာ့သည္။ နိဗၺာန္ယာဥ္ဝင္တာကိုေတာ့ မၾကိဳက္ၾက၊ နိဗၺာန္ယာဥ္ကိုျမင္ၾကလွ်င္ေတာ့ မိမိတို႔၏ ပိုက္ဆံအိတ္မ်ားကို ပုတ္ၾကကာ လဘ္ရႊင္လို႔လား . . . စဥ္းစားၾကပါ . . . ။ သိပ္ရွက္ဖို႔ေကာင္းေနပါျပီ။

မိမိတို႔၏ စိတ္ဓာတ္မ်ား၊ ခံယူခ်က္မ်ား၊ အယူသီးမႈမ်ားကို ျပန္လည္ျပဳျပင္ေစလိုပါသည္။ ျပဒါးတစ္လမ္း . . . သံတစ္လမ္း မျဖစ္သင့္ေတာ့ပါ။

ကိုယ့္စိတ္ကို ျပန္စစ္ၾကည့္ေစခ်င္သည္။
မွားလား . . . မွန္လား။
မွန္လား . . . မွားလား ဆိုတာ။
မွားရင္ . . . ျပင္။
မွန္ရင္ . . . ဆက္လုပ္ ဖို႔က အားလံုးရဲ႔တာဝန္ျဖစ္ေတာ့သည္။

ကြ်န္ေတာ္ စကားလံုးမ်ားႏွင့္ ရွင္းျပရသည္မွာ မ်ားလွပါျပီ။ ထို႔ေၾကာင့္ . . . ယခုလူမႈေရးလုပ္ငန္း (နာေရးကူညီမႈ) တြင္ အယူသီးမႈ၊ အရိုးစြဲမႈ၊ အမွားကို လက္ခံေနမႈမ်ားကို တိုက္ဖ်က္ၾကေသာ သူရဲေကာင္း လူပုဂၢိဳလ္မ်ား၏ အေၾကာင္းအရာ၊ သက္ေသခံဓာတ္ပံုမ်ားႏွင့္တကြ ထပ္မံရွင္းျပပါေတာ့မည္။

နံပါတ္ (၁) ကိုခ်ိဳသန္း + မမိုးစႏၵာ
ကိုခ်ိဳသန္း + မမိုးစႏၵာ

သူတို႔၏ မဂၤလာေန႔ရက္၊ မဂၤလာရွိေသာအခိ်န္တြင္ ေျမာက္ဥကၠလာပျမိဳ႔နယ္ခန္းမတြင္ မဂၤလာအခန္းအနားျပဳလုပ္ျပီးခ်ိန္တြင္ သူတို႔၏ ရဲရဲေတာက္ေတာင္းဆိုခ်က္ေၾကာင့္ နာေရးကူညီမႈအသင္း (ရန္ကုန္) ၏ နာေရးလမ္းေၾကာင္းတြင္ မဂၤလာဝတ္စံုႏွင့္တကြ မဂၤလာရွိစြာျဖင့္ ကုသိုလ္ယူခဲ့သည္။

ေန႔ရက္ ။ ။ ၉ - ၁၂ - ၂၀၀၆ ခုႏွစ္
ေနရာ ။ ။ ေျမာက္ဥကၠလာပခန္းမ
ကုသိုလ္ယူသည့္လမ္းေၾကာင္း ။ ။ ေတာင္ဒဂံုျမိဳ႔နယ္မွ ထားဝယ္ေခ်ာင္သုႆန္
ေျမာက္ဒဂံုျမိဳ႔နယ္မွ ထားဝယ္ေခ်ာင္သုႆန္သို႔

နံပါတ္ (၂) ေမာင္ျပည့္ျဖိဳးေအာင္ + မႏွင္းႏြယ္ဝင့္
မဂၤလာေန႔ရက္ ။ ။ ၆ - ၁ - ၂၀၀၇ ခုႏွစ္

သူတို႔၏ မဂၤလာေန႔ရက္၊ မဂၤလာရွိေသာအခ်ိန္၊ မဂၤလာရွိေသာေနရာ ဆီဒိုးနားဟိုတယ္ၾကီးတြင္ က်င္းပေသာ သူတို႔ မဂၤလာေဆာင္၏ဖိတ္စာထဲတြင္ လက္ဖြဲ႔မည့္ ခ်ီးျမွင့္ေထာက္ပံ့မႈမ်ားကို လူမႈေရး အသင္း (၁၁) သင္းအား မိမိတို႔စိတ္ၾကိဳက္ ႏွစ္သက္ရာအသင္းအဖြဲ႔သို႔ လွဴဒါန္းေပးပါရန္ဟူ၍ ပံုႏွိပ္ကာ အစြဲအလန္းထံုးစံမ်ားကို တိုက္ဖ်က္၍ အယူသီးမႈတိုက္ဖ်က္ေရးမွတ္တိုင္ကို ထူခဲ့ပါသည္။ ယင္းအခမ္းအနားတြင္ နာေရးကူညီမႈအသင္း (ရန္ကုန္) အတြက္ အလွဴေငြ (၁၀) သိန္းနီးပါး ရရွိခဲ့ပါသည္။
(မွတ္တမ္းဓာတ္ပံုႏွင့္ နဂၢတစ္ဖလင္မ်ားသည္ နာဂစ္မုန္တိုင္းဒဏ္ေၾကာင့္ အသင္းအေဆာက္အဦး ပ်က္စီးမႈႏွင့္အတူ ပါသြားပါ၍ ခြင့္လႊတ္ပါရန္။)

နံပါတ္ (၃) ကိုသိန္းေဇာ္ + မသန္းသန္းေအး
ကိုသိန္းေဇာ္ + မသန္းသန္းေအး

သူတို႔လင္မယားသည္လည္း ရဲရဲေတာက္ လူမႈေရးသမားမ်ားပင္ ျဖစ္ေတာ့သည္။ သူတို႔သည္လည္း ေရေဝးသုႆန္အနားရွိ ေနအိမ္တြင္ မဂၤလာပြဲကိုလုပ္၍ မဂၤလာရက္ျမတ္တြင္ နာေရးကူညီမႈအသင္း (ရန္ကုန္) ၏ လမ္းေၾကာင္းကို လိုက္လံကုသိုလ္ယူလုပ္အားေပးခဲ့ၾကသည္။

ေန႔ရက္ ။ ။ ၂၈ - ၂ - ၂၀၀၈ ခုႏွစ္
ေနရာ ။ ။ ေရေဝးသုႆန္အနီးရွိ ေနအိမ္
ကုသိုလ္ယူသည့္လမ္းေၾကာင္း ။ ။ ေတာင္ဒဂံုျမိဳ႔နယ္မွ ၾကည္စုသုႆန္
သုဝဏၰမွ ေရေဝးသုႆန္ (အေအးခန္း)

နံပါတ္ (၄) ကိုဖိုးခ်ိဳ + မဝင္းဝင္းေဇာ္

သူတို႔ဇနီးေမာင္ႏွံသည္လည္း အယူသည္းမႈတိုက္ဖ်က္ေရး ရဲရဲေတာက္ဇနီးေမာင္ႏွံပင္ ျဖစ္သည္။ သူသည္ ကြ်န္ေတာ္တို႔၏ နာေရးကူညီမႈအသင္း (ရန္ကုန္) ရုံးခြဲတြင္ မဂၤလာအခန္းအနားက်င္းပျပီး မဂၤလာရက္ျမတ္တြင္ ကုသိုလ္ျဖစ္ နာေရး လိုက္လံပို႔ေဆာင္ခဲ့သည္။

ေန႔ရက္ ။ ။ ၁၈ - ၁၁ - ၂၀၀၇ ခုႏွစ္
ေနရာ ။ ။ ေရေဝးသုႆန္အနီး
ကုသိုလ္ယူသည့္လမ္းေၾကာင္း ။ ။ ရန္ကုန္ေဆးရုံၾကီးမွ ေရေဝးသုႆန္

နံပါတ္ (၅) ကိုဘိုဘို + မပြင့္ျဖဴႏွင္း

သူတို႔သည္လည္း နာေရးကူညီမႈအသင္း (ရန္ကုန္) မွ ဝန္ထမ္းတစ္ဦးျဖစ္သည္။ သူတို႔သည္လည္း မဂၤလာေပၚမဂၤလာထပ္သည္ႏွင့္အညီ ဧည့္ခံပြဲျပီးျပီးခ်င္း နာေရးကူညီမႈကိစၥမ်ားကိုလိုက္လံကုသိုလ္ယူၾကသည္။

ေန႔ရက္ ။ ။ ၁၁ - ၁၁ - ၂၀၀၉ ခုႏွစ္
ေနရာ ။ ။ ျဗဟၼဝိဟာရစာသင္တိုက္ (သဃၤန္းကြ်န္း)
ကုသိုလ္ယူသည့္လမ္းေၾကာင္း ။ ။ ဂ်ပန္ေဆးရုံမွ ေရေဝးသုႆန္
မဂၤလာေတာင္ညြန္႔မွ ေရေဝးသုႆန္

ထို႔ေၾကာင့္ . . . သူတို႔ . . . သူတို႔သည္ တစ္သက္တစ္ခါ မဂၤလာ၊ မဂၤလာေပၚတြင္ မဂၤလာထပ္သည့္ တကယ့္မြန္ျမတ္သည့္ အလွဴပြဲ၊ ကုသိုလ္ပြဲကို ဆင္ႏႊဲခဲ့ၾကသူမ်ား ျဖစ္ေတာ့သည္။

သို႔ေသာ္ . . . ေအာက္ပါဓါတ္ပုံအတိုင္း အယူသီးမႈမ်ား၊ တားျမစ္မႈမ်ား၊ ဟန္႔တားမႈမ်ား၊ တိုက္ခိုက္မႈမ်ား၊ ဖ်က္ဆီမႈမ်ား ရွိေနဆဲပင္။

ဒါေၾကာင့္ . . . ျပဒါးတစ္လမ္း . . . သံတစ္လမ္းျဖစ္ေနမႈမ်ားကို

ကိုယ့္စိတ္ . . . ကိုယ္စစ္
ကိုယ့္လမ္း...ကိုယ္သြား
ကိုယ့္အလုပ္ . . . ကိုယ္လုပ္
ကိုယ့္တာဝန္ . . . ကိုယ္ေၾက
ကိုယ့္သမိုင္း...ကိုယ္ေရးၾကရမွာျဖစ္သည့္အတြက္
မွားလား . . . မွန္လား
မွန္လား . . . မွားလား
မွားရင္ျပင္၊ မွန္ရင္ဆက္လုပ္ၾကဖို႔ လိုတယ္။

မည္သို႔ျဖစ္ေစကာမူ . . . ကြ်န္ေတာ္ႏွင့္ ကြ်န္ေတာ္၏ ေသြးေသာက္မ်ားသည္ကား ဗိုလ္ခ်ဳပ္ရဲ႔စကား၊ ဆရာေတာ္ၾကီးရဲ႔ ၾသဝါဒဆံုးမစကားအတိုင္း ေရွ႔သို႔ရဲရဲခ်ီတက္ၾကမည္ ျဖစ္ေၾကာင္း။

“ေလာကဓံတရား၏ ရိုက္ပုတ္ျခင္းဒဏ္ခ်က္ေၾကာင့္
ငါ၏ ဦးေခါင္းသည္ ေသြးသံတို႔ျဖင့္ ရဲရဲနီေန၏။
သို႔ေသာ္ . . . ညႊတ္ကားမညြတ္”။
(ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္း)

“လူ႔ဘံုထံုးစံ၊ ကဲ့ရဲ႔ဒဏ္ျဖင့္၊ ရန္မာန္ပိတ္သည္း၊ ခရီးခဲ၌
စိတ္ဇြဲသန္သန္၊ ေနာက္မျပန္ဘဲ၊ ရဲမာန္ရဲေဆး၊ ရဲစိတ္ေမြးလ်က္၊ ရဲေသြးနီနီ
စီရရီျဖင့္၊ ဦးတည္မပ်က္၊ ေရွ႕သို႔ဆက္ေလာ့။”
(မဟာဂႏၶာရုံဆရာေတာ္ၾကီး၊ အမရပူရ)

ဒါေၾကာင့္ . . . ဒါေတြ . . . ဒါေတြဟာ အားလံုးအတြက္
လူသားတိုင္းအတြက္
တစ္တိုင္းျပည္လံုးအတြက္
တကမာၻလုံးအတြက္. . .
အယူသီးမႈတိုက္ဖ်က္ေရး ရဲရဲေတာက္
ရွင္းတမ္း ျဖစ္ေတာ့သည္။


ေက်ာ္သူ

ေမးပုိ႔ေပးသူ

စိတ္၏ ခ်မ္းသာျခင္းနဲ႔ ျပည့္စံုပါေစ
Dream (သို႔)မက္မက္


( ကိုးကားခ်က္ )
  
မနက္ျဖန္ 

ဗုဒၶဘာသာ ဆိုတာ ဘာကိုေခၚပါသလဲဘုရား

 ဗုဒၶဘာသာ ဆိုတာ ဘာကိုေခၚပါသလဲဘုရား            


"ဆရာေတာ္ဘုရား၊ ဗုဒၶဘာသာဆိုတာ ဘာကိုေခၚပါသလဲဘုရား၊ 
ဘာသာျခားတစ္ဦးဦးက ေမးလာလွ်င္ မည္သို႔ ေျဖရမွာပါလဲဘုရား 
တုိတိုရွင္းရွင္းနဲ႔ နားလည္ေအာင္ ျပန္ေျပာျပႏိုင္ေအာင္ ေျဖဆိုေတာ္မူပါဘုရား၊
ဆရာေတာ္ဘုရားကို ဆရာလုပ္တာ မဟုတ္ပါဘုရား၊ 

အခ်ဳိ႔က ဗုဒၶဘာသာဆိုတာ -
 
(၁) ကံ၊ ကံရဲ႔ အက်ဳိးကို ယံုၾကည္ရမယ္၊
(၂) အတိတ္ဘဝ ရိွတယ္လုိ႔ ယံုၾကည္ရမယ္၊
(၃) ဘဝရဲ႔ ခ်ဳပ္ၿငိမ္းရာ နိဗၺာန္ ရိွတယ္လုိ႔ ယံုၾကည္ရမယ္ - လုိ႔ အမိန္႔ရိွပါတယ္။"

"အခ်ဳိ႔က 'ဗုဒၶဘာသာ' ဆိုတာ -
ဗုဒၶဆိုတာ ဘုရား၊ ဘာသာဆိုတာ အယူဝါဒ၊ ဘုရားရဲ႔ အယူဝါဒလုိ႔ ေျဖဆိုၾကပါတယ္ဘုရား။"

"အခ်ဳိ႔ကလည္း -
သာသနာဆိုတာ အဆံုးအမ၊ ဘုရားရဲ႔ အဆံုးအမ၊ သာသနာကို ဗုဒၶဘာသာေခၚေၾကာင္း ေျပာၾကပါတယ္ဘုရား၊ တပည့္ေတာ္က ဗုဒၶဘာသာ သာသနာကို အေသးစိတ္ ေသေသခ်ာခ်ာ သိခ်င္ေနပါတယ္ဘုရား။ ဆရာေတာ္ဘုရား ေျဖၾကားေပးပါဘုရား"

"အမေလး၊ အေမးသာေျပာရတယ္၊ အေျဖေတြကလည္း စံုလုိ႔ပါလား၊ ဘုန္းႀကီးက ဘယ္လုိေျဖရမွန္းေတာင္ မသိေတာ့ပါဘူး"

"ဆရာေတာ္က တပည့္ေတာ္နားလည္ေအာင္ ေျဖပါဘုရား၊ အဲဒီအေျဖေတြကို စိတ္တုိင္းမက်လုိ႔ ဆရာေတာ္ဘုရားကို ထပ္မံေမးေလွ်ာက္ျခင္းပါဘုရား"

"အင္း ... ဘုန္းႀကီးေျဖမွ ပို႐ႈပ္ကုန္ရင္ ခက္မယ္။"

"ဆရာေတာ္ဘုရား ေျဖရင္ ရွင္းမယ္လုိ႔ ထင္ပါတယ္၊ ေျဖေပးပါဘုရား။"

"အင္း ... ေျဖရမယ္ဆိုရင္ ဘုန္းႀကီးက ဗုဒၶဘာသာလုိ႔ ေခၚတာကို လံုးဝမႀကိဳက္ပါ၊ ဗုဒၶသာသနာလုိ႔ ေခၚမွ ႀကိဳက္ပါတယ္၊ (သို႔) ဗုဒၶဝါဒလုိ႔ ေခၚမွ ၾကိဳက္ပါတယ္"

"ဘာျဖစ္လုိ႔ပါလဲ ဘုရား"

"ဘုန္းႀကီးတို႔ ပိဋကတ္ေတာ္မွာ ဗုဒၶဘာသာလုိ႔ တြဲေခၚတဲ့စကားလုံး တစ္လံုးမွ မရိွပါ၊ ဗုဒၶသာသနာလုိ႔ တြဲေခၚတဲ့ စကားလံုးေတြေတာ့ အမ်ားႀကီး ရိွတယ္။ 
'ဗုဒၶသာသန'ကို ျမန္မာလုိျပန္ရင္ 'ဗုဒၶရဲ႔ အဆံုးအမ' လုိ႔ ျပန္တာေကာင္းပါတယ္။ 
ဘုရားရဲ႔ အဆံုးအမလုိ႔ ျပန္ရင္ အျခားဘုရားေတြနဲ႔ ေရာေႏွာသြားမွာ စိုးလုိ႔ပါ၊  
အဲဒီေတာ့ ဗုဒၶက ဘယ္လုိသာသန အဆံုးအမေတြ ေပးခဲ့လဲေမးရင္ အခ်ဳပ္အားျဖင့္ ေျပာျပပါလား ေမးရင္ ဒီပါဠိဟာ အခ်ဳပ္ပါပဲ။

သဗၺပါပႆ အကရဏံ၊
ကုသလႆ ဥပသမၸဒါ။
သစိတၱ ပရိေယာဒပနံ၊
ဧတံ ဗုဒၶါန သာသနံ။ ... တဲ့"

"အဲဒီမွာ ဗုဒၶါန သာသနံ-ဆုိတာ ဗုဒၶသာသနာ-ဆုိတာပါပဲ၊ အဲဒီပါဠိကို ျမန္မာမျပန္ဘဲ ရွစ္လံုးဘြဲ႔နဲ႔ ျပန္ၾကည့္ရေအာင္ပါ။"

အကုသိုလ္စု၊ မျပဳေရွာင္ခြာ၊
ကုသုိလ္အမ်ား၊ ႀကိဳးစားစံုစြာ၊
မိမိစိတ္ရင္း၊ ပြတ္ဝင္းျဖဴငွာ၊
ဤသံုးပါး၊ ဘုရားသာသနာ။ ... တဲ့"

"ဘုရားသာသနာဆုိတာ ဗုဒၶသာသနာ၊ ဗုဒၶအဆံုးအမကို ေခၚတယ္၊ ဗုဒၶတုိင္းရဲ႔ အဆံုးအမကို ေခၚပါတယ္။ အဲဒီအဆံုးအမကို ျမန္မာစကားေျပနဲ႔ ေျပာရရင္ -
(၁) အကုသုိလ္မွန္သမွ် ဘာမွ မလုပ္နဲ႔၊
(၂) ကုသိုလ္ကို စံုေအာင္လုပ္၊
(၃) မိမိစိတ္ကို ျဖဴစင္ေအာင္ထား။... တဲ့ "

"အဲဒီအဆံုးအမ သံုးမ်ဳိးကို အက်ယ္ခ်ဲ႔ရင္ နိကာယ္ငါးရပ္ ပိဋကတ္သံုးပံု ျဖစ္လာပါတယ္။ အဲဒီအဆံုးအမ တစ္နည္းေျပာရရင္ 'ဓမၼဝိနယ'လုိ႔ ေျပာႏုိင္ပါတယ္၊ ဓမၼဝိနယနဲ႔ သာသနသည္ သေဘာခ်င္းတူပါတယ္။ သာသနကို တရားကိုယ္အခ်ဳပ္ေကာက္ရင္- မဂ္ေလးတန္၊ ဖုိလ္ေလးတန္၊ နိဗၺာန္ပရိယတ္ကို ေကာက္ရသလုိ ဓမၼဝိနယ-အရလည္း အဲဒီတရားေတြပဲ ေကာက္ရပါတယ္။ အဲဒါေၾကာင့္ ဘုန္းႀကီးက ဗုဒၶသာသနာ၊ ဗုဒၶဝါဒလုိ႔ ေခၚတာပဲ ႀကိဳက္ပါတယ္။"

"မွန္ပါဘုရား၊ ဆက္ရွင္းပါဦး ဘုရား"

"တျခားဘာသာဝင္မ်ားက သူတို႔ နားလည္သလုိ သူတို႔ ဘာသာမ်ားနဲ႔ တန္းတူထားၿပီး သူတို႔အေခၚအတိုင္း ေခၚေဝၚရာမွ 'ဗုဒၶဘာသာ' ဆိုတဲ့ အေခၚ ျဖစ္လာတာပါ၊ ရွင္းရွင္းေျပာရရင္ ဂ်ပ္ဆင္အဘိဓာန္မွ ဘာသာျပန္ဆုိခ်က္ကို နားေယာင္ၿပီး ေခၚရာမွ ဗုဒၶဘာသာဆုိတဲ့ အသံုးအႏႈန္း ေပၚေပါက္လာပါတယ္။"

"ဘာသာဆုိတာ တစ္ဆူတည္းေသာ ဘုရားကို ကိုးကြယ္တဲ့ ဘာသာကို ဘာသာလုိ႔ ေခၚပါတယ္။ ဗုဒၶဝါဒ ဗုဒၶသာသနာက ဒီလုိ မဟုတ္ပါ၊ ဂဂၤါဝါဠဳ သဲစုမက ပြင့္ေတာ္မူတဲ့ ဘုရားအမ်ားကို ယံုၾကည္တဲ့ ဝါဒပါ။ တစ္ဆူတည္းေသာဘုရားကို ကိုးကြယ္တဲ့ Religion ဘာသာမဟုတ္ျခင္းေၾကာင့္ ဗုဒၶဝါဒကို ဗုဒၶဘာသာ-လုိ႔ မေခၚသင့္ပါ။ ဗုဒၶဝါဒ၊ ဗုဒၶသာသနာလုိ႔သာ ေခၚသင့္ပါတယ္။"

"ေအး ... ဘာသာေရးဆိုတာ ထာဝရဘုရားသခင္နဲ႔ ျပန္လည္ပူးေပါင္းရန္ မွန္ကန္တဲ့နည္းလမ္းကို ေခၚပါတယ္။ ဗုဒၶသာသနာ ဝါဒဟာ ထာဝရ ဘုရားသခင္နဲ႔ ျပန္လည္ပူးေပါင္းရန္ မွန္ကန္တဲ့ နည္းလမ္း ဟုတ္ရဲ႔လား"

"မဟုတ္ပါဘုရား"

"ေအး ... ဘာသာေရးဆိုတာ ႐ိုေသကိုင္း႐ႈိင္းမႈ (သို႔) ထာဝရ ဘုရားသခင္အား ဂုဏ္ျပဳခ်ီးက်ဳးမႈကို ေခၚပါတယ္၊ ဗုဒၶဝါဒသည္ အဲဒီလုိ မဟုတ္ပါ၊ ၿပီးေတာ့ ဘာသာေရးဆိုတာ ထာဝရဘုရား၊ အတၱဝိညာဏ္၊ ေကာင္းကင္ဘံု ဆုေတာင္းပတၳနာတို႔နဲ႔ မ်ားစြာဆက္စပ္ေနတဲ့ ယံုၾကည္မႈ တစ္ရပ္ကို ေခၚပါတယ္။ ဗုဒၶဝါဒက ထာဝရဘုရား၊ အတၱဝိညာဏ္၊ ေကာင္းကင္ဘံု ဆုေတာင္းမႈကို လက္မခံလုိ႔ ဗုဒၶဘာသာ-လုိ႔ မေခၚသင့္ပါေနာ္"

"မွန္ပါဘုရား"

"ေအး ... ဗုဒၶဘာသာဝင္ေတြ ဗုဒၶကို ကုိးကြယ္တာက ဗုဒၶရဲ႔ ဂုဏ္ေတာ္ေတြကို ယံုၾကည္ကိုးကြယ္တာပါ၊ ဘုရားရွင္ကို ကယ္တင္ရွင္အေနမ်ဳိးနဲ႔ ယံုၾကည္တာ မဟုတ္ပါ၊ ကိုးကြယ္တာ မဟုတ္ပါ။ ၿပီးေတာ့ ဗုဒၶသာသနာေတာ္မွာ ဗုဒၶက ဆရာစား၊ ဗုဒၶက လက္ဆုပ္၊ လက္ကိုင္ လွ်ဳိ႔ဝွက္ထားတဲ့ 'အာစရိယမု႒ိ' မရိွပါ၊ ဗုဒၶက်င့္သလုိ က်င့္က ဗုဒၶျဖစ္ႏုိင္တဲ့ နည္းလမ္းေတြ ထားခဲ့ပါတယ္။ ဗုဒၶဝါဒ၊ ဗုဒၶသာသနာက ဆုေတာင္းသက္သက္ ဝါဒမဟုတ္ပါ၊ ဆုေတာင္းဘာသာ မဟုတ္ပါ။ ဆုေတာင္းသက္သက္ဆုိရင္ ဘာသာေရးလုိ႔ ေခၚရပါတယ္။ ဒါျဖင့္ ဗုဒၶဝါဒ ဗုဒၶသာသနာမွာ ဆုေတာင္းမႈ မရိွဘူးလား-ဆိုေတာ့ ရိွပါတယ္။ ဗုဒၶဝါဒရဲ႔ ဆုေတာင္းမႈက ကိုယ္ျပဳထားတဲ့ ကုသုိလ္ကံရဲ႔ အက်ဳိးကို ေတာင္းယူတာပါ၊ ဘာမွမလုပ္ဘဲနဲ႔ ေတာင္းတာမဟုတ္ပါ၊ ယခုအခါမွာ ဗုဒၶဝါဒ၊ ဗုဒၶသာသနာဟာ ဘာသာေရးဆန္ေနၿပီေနာ္၊ သတိထားပါ။"

"မွန္ပါဘုရား"

"ဗုဒၶဝါဒဟာ ပစၥဳပၸန္ကံ ပစၥဳပၸန္ အေၾကာင္းအက်ဳိးတရားေတြကို ဦးစားေပးတဲ့ ဝါဒပါ။ ဗုဒၶဟာ ကိုယ္တုိင္ဓမၼကို ရွာေဖြၿပီး ကိုယ္တိုင္ ဗုဒၶျဖစ္မွ ဗုဒၶအျဖစ္ ေရာက္ပံု လမ္းစဥ္ က်င့္စဥ္ေတြပဲ ေဟာခဲ့ပါတယ္၊ ဆုေတာင္းဖုိ႔ မေဟာခဲ့ပါ။ အဲဒီအဆံုးအမ လမ္းစဥ္ေတြ မိမိတုိ႔ ကိုယ္ကို မိမိတို႔ အားကိုးၿပီး အဆင့္ဆင့္ေသာ ဝီရိယနဲ႔ အားထုတ္က်င့္ႀကံဖုိ႔သာ ေဟာခဲ့ပါတယ္။ ဗုဒၶဝါဒ၊ ဗုဒၶသာသနာမွာ ေမ့ေလ်ာ့ ေပါ့တန္ေနလုိ႔ မရပါ၊ သတိတရား လက္ကိုင္ထားၿပီး ႀကိဳးစား အားထုတ္ယူမွ ကိုယ္လုိရာ ရႏိုင္ပါတယ္။ ဗုဒၶသာသနာက ကိုယ္အက်ဳိးကိုယ္စံ၊ ကိုယ့္အျပစ္ ကိုယ္ခံပါ၊ ဗုဒၶက အက်ဳိးကိုလည္း မေပးပါ၊ အျပစ္ကိုလည္း မေပးပါ၊ ဒါေၾကာင့္ ဗုဒၶကို မေၾကာက္ရပါ။ ၿပီးေတာ့ ဗုဒၶသာသနာမွာ ဗုဒၶကို နည္းေပးလမ္းညႊန္အျဖစ္နဲ႔ အားထားယံုၾကည္တဲ့ သေဘာမ်ဳိးပါ၊ မိမိကုိယ္ကို လံုးဝပံုအပ္ၿပီး အားကိုးတဲ့ သေဘာမ်ဳိး မဟုတ္ဘူးေနာ္"

"မွန္ပါဘုရား"

"ဗုဒၶသာသနာမွာ ဗုဒၶအတြက္ ဘာမွလုပ္ေပးစရာ မလုိပါ၊ ဘာသာေရးမွာ ဘာသာဘုရားအတြက္ လုပ္ေပးရပါတယ္။ ဗုဒၶသာသနာမွာ ဗုဒၶက လမ္းညႊန္တဲ့ ကိစၥပါ၊ ဗုဒၶသာသနာဝင္ေတြက လုိက္နာက်င့္ႀကံရသူေတြပါ။ ဗုဒၶဝါဒ၊ ဗုဒၶသာသနာမွာ ကိုယ့္အတြက္ ကိုယ္က်င့္တာသည္ပင္လွ်င္ ဗုဒၶကို အျမတ္ဆံုး ပူေဇာ္ျခင္းျဖင့္ ပူေဇာ္တယ္လုိ႔ ေခၚပါတယ္။"

" ဗုဒၶဝါဒက အတၱဟိတ = ကိုယ္က်ဳိးက်င့္သက္သက္နဲ႔ ပရဟိတ = သူတစ္ပါးအက်ဳိးသက္သက္က်င့္တဲ့ ဝါဒႏွစ္ခုရဲ႔ အလယ္က သြားတဲ့ အလယ္အလတ္ လမ္းစဥ္ဝါဒပါ၊ သာသနာပါ၊ ဘာသာမဟုတ္ပါ။ ကဲ ဒီေလာက္ဆိုရင္ ရွင္းၿပီးလား။"

"ရွင္းပါၿပီ ဘုရား"

အားလံုးသႏၲာန္၊ အျမင္မွန္၊ လ်င္ျမန္ရေစေသာ္ ...

[၁၉၉၄ ခုႏွစ္၊ မတ္လထုတ္၊ ျမတ္ဆုမြန္ မဂၢဇင္း၊ စာ-၃၀]

( ကိုးကားခ်က္ )